Gunlerdir sinirinda yasiyoruz askin
Gunlerdir ucurumunda
Bu kacinci atisim kendimi
Kollarindan yalnizliga
Bu kacinci darginlik
Bu kacinci barismaBelliki
Sensizlige surgun artik bu gozler
Sensizlige surgun bu dudaklar,bu eller
Simdi yorgun bir cinar gibi kalbim
Artik sana degil
Sensizlige yaslanacagim
Hoscakal guzcicegim hoscakal
Seni artik
Gozyaslarinla islanmis
Yastiklara birakacagim

Oysa yillarca
Yemyesil bir orman koyunde sakladim gozlerini
Dagbaslarinda coban atesleri yaktim usumesin diye
Ellerine kor gecelerin karanliginda sarildim ve haykirdim
En dipsiz kuyulara adini
Ezberlettim seni kurtlara, kuslara
Sense beni sokaklara vurdun
Ve en zehir sarkilara

Bilirsin
Ruzgara bicak
Yagmura ates
Buluta kursun islemez
Sende oylesine vurdunki beni
Artik bana
Hicbir aci kar etmez
NeylersinOnce melekler terketti bizi
Sonra masmavi dusler
Opusler,gulusler,cicekler
Buyusu kalmadi artik kavusmalarin
Bundan boyle
Bizi her kosede
Bambaska bircehennem beklerSende bundan boyle
Ici bos sarkilarla avut kendini
En ucuz asklarla yika kirli ruhunu
Acilirsin
Taslar yosuna sarilir bilirsin
Sarmasik duvarlara
Sende yalnizliga sarilirsin
Ve Kadinsin
Aglayabilirsin gonlunce
Gozyaslarin pinarlar misali caglar
Ama unutmaki erkegim ben
Ve
ERKEKLER HEP YALNIZ AGLAR
AHMET SELÇUK İLKAN
