Umuttun Sanıyordum Unuttun Sen. hiç bir ağaç bahar gelince saklamaz çiçeklerini gökyüzünden hiç bir çiçek kollarını kapamaz ona koşup gelen arıya kollarrını kapadın, çiçeklerini sakladın sen umuttun sanıyordum unuttun sen! şimdi hangi toprağı avuçlasam içinden yol arayan bir solucan çıkıyor. ve hangi denize taş atsam, gidip masum bir yunusu vuruyor. yolllarımı tıkadın hedefimi şaşırttın sen umuttun sanıyordum unuttun sen! artık kaç intihar öldürür içimde ölümsüzleşen seni ve hangi mezar kucaklar böyle nefes alırken beni şu yıllardır can kusan ruhumun ciğerlerine taptaze,mis gibi bir nefestin sen umuttun sanıyordum unuttun sen. şimdi hangi büyücü fayda eder senden büyülenmiş gözlerime ve kaç bin kırbaç kar eder sensiz küfürle dolmuş sözlerime yıllardır yazdığım aşk tezimi sayfa sayfa çürüttün sen umuttun sanıyordum unuttun sen artık hangi dağda arayayım gönlümün kırlarına yeni bir ceylan gözyaşlarım yüzümün yamaçlarında
damla damla heyelan şu cehennem gibi yanan yüreğime bembeyaz,sepserin bir buluttun sen umuttun sanıyordum unuttun sen. unuttun sanıyorum umuttun sen........ Mustafa Durukan
