Sessiz çığlıklar bunlar yüreğimden kopan Sensiz gecelerde ağlayan ve kanayan Bir akşam üstü düşürdüğüm ansızın Ve çekip giden bir yalnızlık türküsü Ve hiç olmayacağını bildiğim bir sen ve bir ben Yok olmaya yüz tuttuğum geceler
Artık avunmanın bir anlamı yok sensizliklerde Derin uçurumlara sürüklendim kalbimle Gelsen neye yarar artık gelme istemem Bu canım hüzün doldu sevgin kalmadı bende Aşk acısımı daha zor yoksa yokluğun mu zor olan Bir damla gözyaşım var sana sakladığım Bir damla kan var yüreğimde oturan
İçimdeki solan çocuğu avutamazsın Artık ne fayda onu yaşatamazsın Bir mazi olarak içimde hep kalacaksın Vuslatta gizlidir gözler Öldüğümde belki beni anlarsın Kan damladı içime sen bile çıkaramazsın Sevdanı yüreğimden kazıyamazsın
Bir yaprak oldum sonbahara yüzünü dönen İlkbaharı istemem yeşiller senin olsun Benim rengim sarı bütün renkler senin olsun Gül en güzel çiçektir çiçeklerin içinden Gönlümdeki bütün güller al senin olsun
Acımanı istemem bu garip sevdama Ağladığımı bir ben bileyim bu garip aşkta Gel diyemem hiçbir zaman sana Kalbimi geri ver yeter çektiğim Artık üşüyor ellerim hiç olmadığı kadar Benden çaldığın yıllarımı geri ver bana
Gönlümün gülleri boynunu büktü Bülbüller konmaz ne yapsın harabe yeri Sensizlikten arta kalan aşkım ne büyüktü Can çekişiyor şimdi bütün günlerim Ömrümün her deminde yine seni beklerim
Gel desem gelir miydin bana Üşüyen yüreğimi sarar mıydın kollarınla Yaralarıma tuz basıp ağlar mıydın bu aşka Sen hiç bilemedin anlamadın halimi Gözlerimdeki bir bakışta bütün sevdam gizliydi Sen bakmadın istemedin ki yürekten beni
Yazık geçti sensiz günlerim Özledim desem gelsen ne fayda İçimdeki kırık dökük hallerin Ve bir depremden arta kalan Son eserisin şu garip yüreğimin...
