2 Temmuz 1993’te 35 canımızın –sanatçımızın, aydınımızın, yazarımızın- tüm
dünyanın gözleri önünde katledilmesinden bugüne tam 15 yıl geçti. 
HALKIM 2 Temmuz 1993...
Yandık avazlarda, kavrulduk halkım
Varıp Pir Sultanı, analım dedik
Aşkın dolusuna, kanalım dedik
Meydanda bir semah, dönelim dedik
Kahpe tuzaklarda, vurulduk halkım..
Salyalı ağızlar, kirli yürekler
Elde ateş, dilde Allahu-Ekber
İnsan yakmak için, olmuş seferber
İsli dumanlara, savrulduk halkım
Yüzbin yobaz, bir Akarsu eder mi?
Öldürülen, bu kaçıncı Nesimi,
Özlem, Nurcan, Serpil, Belkız Gülsüm´ü
Verdik, birer birer, kırıldık halkım
Metin, Asaf, Behçet, Asım Bezirci,
Menekşe, Sehergül, Gülender, İnci,
Asuman, Yasemin, Erdal Ayrancı,
Et kemik bir yerde, derildik halkım
Hasret Gültekin´im, Serkan Doğan´ım
Huriyem, Yeşim´im, özbe öz Özkan´ım
İki Metin ölüm, Sait, Handan´ım
Hep birlikte yan, yana serildik halkım
Yandı özyurdun da, Özyurt Ahmet´im
Kaynar ateşlerde Uğur Mehmet´im
Güpe gündüz ışıktı, Güdüz Murat´ım
Cem olduk güneşe, verildik halkım
Muhlis´ine muhip olan, Muhibe´m
Sulariden arda kalan Edibe´m
Cümlesi insana derki, Kâbem
Kanlı kefenlere sarıldık halkım
Karınna Cuanna, Hollanda´lı can
Yanın da Muammer Hakan ve Kenan
Bin beterdi Sivas, Ol Kerbeladan
Hüseyin´ce ölüp dirildik halkım
Koray Kaya´m, onbirin de dal fidan
Ahmet Öztürk ile adası alan
Din için yakıldık 33 can
Kara topraklara, karıldık halkım
Madımak´ta yanan 33 can
Artık her birisi bir Pir Sultan
Hızır´ın dölleri yazsın bin ferman
Gönnüller içinde yer aldık halkım
Kızılgülüm, söz düşürse dilime
Mızzrabım isyankâr, vurur telime
Bir gün olup hesap sorsam zalime
Yobazlar elinden zar olduk halkım
nesimi çimen:üç telli curanın üstadı. sarız 1926
asım bezirci:sosyalizm ve edebiyat. erzincan 1927
metin altıok:kara kutu, şiir, felsefe. bergama,1941
muhlis akarsu:kula kulluk yakışır mı? kangal 1948
behçet aysan:sefa’sını ölümüle öğreten şair. ankara 1949
muhibe akarsu:akarsuyum böyle miydi ahdımız? kangal 1958
edibe sulari: davut sulari’nin yadigarı. erzincan 1953
uğur kaynar:militan, şair, elyazarı. zara 1956
asaf koçak:yok devenin kuşu, bir sır “cop cumhuriyeti”nin çizeri, yerköy 1957
erdal ayrancı :hep barikatın başında. niğde 1958
sehergül ateş:biz onunla baba kız değildik. o hem sırdaşım, hem yoldaşım, hem dayanağım ve gücümdü; babasının sözleri. ankara 1953
hasret gültekin:koçgiri’den, han köyü’nden. 1965
muammer çiçek:bir oyun yazdı “inadına yaşamak”.yalınyazı köyü, zile 1967
gülender akça:abidin ve sultan’ın gözbebekleri. divriğinin şahin köyü’nden, 1968
mehmet atay:şahanım, şahdamarım, yangın yüreklim. divriği 1968
sait metin:uzundu, usuldu dedemin boyu. divriği 1970
carina johanna:alevilik araştırmacısı, “yabancı değil”. hollanda 1970
gülsün karababa:babası”kızım benden daha iyi saz çalacak” derdi. divriği 1971
inci türk:çiçek açar domur domur dal verir. balıkesir 1971
huriye özkan:havanın yüzünde semah dönerken. ankara 1971
murat gündüz:yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür, en sevdiği dize.ankara 1971
ahmet özyurt:çok seviyorum düşüncelere dalmayı. enstein gibi düşünerek kendimden geçmeyi. kendi dizeleri. ankara 1972
handan metin:tüm güzellikleri toplayıp uzun bir yola çıktın. ankara 1973
yeşim özkan:ballıhan, erenlerin bal çiçeği. ankara 1973
yasemin sivri:kamber’in profesörü, kitap kurdu. ankara 1974
serpil canik:kuş olup güvercin donunu giyen, uyan dağlar uyan serpil geliyor. ankara 1974
serkan doğan:başıma kızıl bağla, arkamdan ağıt yakma anam, ankara 1974
belkıs çakır:güne umut’tan. ceylanlara karışıp semaha duran. ankara 1975
nurcan şahin:kim yakıştırabilir sana ölümü? ankara 1975
özlem şahin:okur, meraklı, yerinde duramaz, yaşam delisi. ankara 1976
asuman sivri:semah, semah tutkunu, abisinin delisi. ankara 1977
menekşe kaya:sazı elinde ismail’in.ötme bülbül ötme gönlüm şen değil. ankara 1977
koray kaya:pir sultan’ın genç şehidi. ve hep öyle kalacak. ankara 1977
|
2008-07-02 16:26:29 - Merhaba
Tarih bu acıyıda gömdü yüreklere. Acı kayıp ülkemiz için.
Erdoğan
Yüreğimiz hala yanıyor
.
Düzenleyen erdoganboz gün: 3/7/2008 saat: 12:22