 Hiç okuyamıyacagın bir mektup yazıp hayali murekkeple yorgun ayaklı bir postacıya veriyorum; hiç ulaşmasın sana diye.
Çifte yedili atarsan İpini koparmış bir ucurtma kadar özgür olacağım ; söz. ama şimdi nane,limon kaynatmam gerek kalemime Hapşırıyor tükenmezi Titriyor kelimelerimin akibeti belirsiz hiçliği nefessiz bırakılmış öznelerim fiillerimde açkarnına tokluk hissi. Üşüyorum nedeni belli Vaktini çalacağım belki ama; hadi bana ateşe verilmiş bir cumle sonu bul...
|