Hiç okuyamıyacagın bir mektup yazıp hayali murekkeple
yorgun ayaklı bir postacıya veriyorum;
hiç ulaşmasın sana diye.
Çifte yedili atarsan
İpini koparmış bir ucurtma kadar özgür olacağım ; söz.
ama şimdi nane,limon kaynatmam gerek kalemime
Hapşırıyor tükenmezi
Titriyor kelimelerimin akibeti belirsiz hiçliği
nefessiz bırakılmış öznelerim
fiillerimde açkarnına tokluk hissi.
Üşüyorum nedeni belli
Vaktini çalacağım belki ama;
hadi bana ateşe verilmiş bir cumle sonu bul...
|
