Her mektup sanaydı,geç kalma nöbetlerinde gözyaşlarıyla yoğrulan ve senin bile bilmediğin sana.
Her göz seni gördüğü için görür,her söz sana başlayan ve sonu olmayan bir şiirin ilk kelimesi olduğu için söylenir.
Ve şimdi ben,ayışığına yangın gecelerde yüreğimi satıp,
Bir mendilci çocuğa gülüşümü asıyorum ruhunun o dingin asudeliğine.
Aşk yanmaktır,gül uğruna bülbül,Leyla uğruna Mecnun olmak ,
Ve çöllerin sıcaklığında gözyaşlarıyla sevda sulamaktır.

Zaman yaşlanır, umutları eskitir,
Yine umutlanırım...
Sevdalar geçer yıkılır, yenilir,
Yine ayaklanırım...

Çığlıklara hapsettiğim şarkılarım var benim..
Sessizliğin içinde ağır aksak yürüdüğüm yollarım var.
Bir yerlerde takılıp düşsem de, tekrar kalkabiliyorum ayağa..
Ama dizlerimde yaraların izleri kalıyor, silinmiyorlar.

Yarım kalmış hikayelerin tamamlanmamış cümlelerinde buluyorum kendimi..
Ne tamamlayabiliyorum, ne tamamlanabiliyorum..
Bir yanım hep eksik, hep kırık..
Dünyam bir bir yitirdi renklerini..
Ne deniz mavi eskisi gibi, ne de gökyüzü..
Korkularım bırakmıyor peşimi..
Adımlarıma yapışmışçasına nereye gitsem benimle geliyorlar adeta.

Sesleri duymaktan yoksun kulaklarım, sözcükleri söylemekten korkan dudaklarım var.
Zaman hiç bir şeye aldırmadan devam ediyor yoluna..

Ya ben gecikiyorum zamana, ya da geç kaldıklarım erken çıkıyor karşıma...

Alıştım sanırken acılara..
An olur bazen tutamam kendimi,
Delirir isyanım...

Bu sensizliğim mi, yoksa yalnızlığım mı bilmiyorum..
Bir bilsen..
Seni her özlediğimde bir nokta bıraktım duvarlarıma..
Eğer bir gün gerçekten tutarsam ellerini, bakıp ta görürsem gözlerindeki o sevdalı hali, 
O noktaları birleştirip sevdanın kalemiyle, mutluluğun resmini çizeceğim dünyaya..

İşte o gün yine masmavi, berrak bir güne uyanacak deniz..
Bulanıklığını benden uzağa atacak..
Bütün gecelerim sabaha varacak..
Ve bir daha hiç gece olmayacak...

Sensiz geçen günlerimin hesabını yarınlardan soracağım..
Sevinçlere boğulacak içimdeki çocuk..
Yeniden seveceğim yağmurları..
Hiç söylenmemiş, hiç dillenmemiş kelimeler fısıldayacak rüzgar.
Hiç kimseler bilmeyecek, duymayacak, anlamayacak..

Bunlar olacak değil mi?

Bu garip fani beden,
Bu deli ruh benim..
Atamam, satamam,
Dert benim, dertler benim...

Bu acı kızgın hüzün,
Kırık düşler benim..
Susamam, susturamam,
Söz benim, sözler benim...

Korkuyorum işte..
Korkularımı büyütüyor zaman gitgide..
Ne olur izin verme korkmama, kendimden kaçmama..

Geç kalmama izin verme kendime, geç kaldıklarımınsa önünde bırakma...

Gözlerim Gecenin Siyahında Dansederken….
Tadını Unuttuğum Bir Duygu Kondu Yüreğime..
Sen..
Geldim...
Neden ?
Yüreğin İstedi ..
Son Kez
Kırdım Yüreğimin Kilidini...
Şimdi İyi Dinle…
Sen..
Sevgiye Aç Yüreğim
Tükenen Umudum..
Kendini Kaybetmiş Cümlelerim..
Acıtmayan Hüznüm..
Akmayan Gözyaşım..
Vazgeçmeyi Bilmeyen Özlemim…
Sönmeyen Işığım
Renksiz Düşlerim
Başı Boş Yalnızlığım...
Yine Sen
Dur Durak Bilmeyen Zaman..
Kurduğum Hayal..
Korktuğum Gerçek.
Sakladığım Sır..
İçimi Titreten Aşk..
Ve Sen
Özlediğim Asi Yanım..
Korkularımın Çığlığı
Duy Beni
Geç Kaldın Bana Ben Gibi..

ALINTIDIR