Gülüşün ağlamaktı senin..Gelişin gitmekti… Sevişin savrulmaktı zamansız bir dağ rüzgarında mecalsiz.. Dokunuşun kar yangını düşlerde yanıp kavrulmaktı..
Yine de sevmekti işte sol yanıma kurşun gibi sapladığım.. Sevmekti adam gibi..Sabaha çıkmaz sorgularda sır gibi sakladığım…
Ayak seslerine kulak ver bazen.. Ola ki pencerene konan bir güvercin kadar yorgun ve aç kalmıştır sana yüreğim.. Bakma sen benim öfkeme..Bakma küfredişime pervasız… Alın yazımda en büyük harflerle durur sana söylemediğim…
Bir sigara daha yaktım tütünü efkar duman.. Ciğerimde yaman bir özlem sancısı.. Say ki sensizliğe çıplak ve üryan öfkem.. Bir serseri kurşun içimde isyan…
Say ki ben kurduğun bir saat başıydım yastığının kenarında…Düşlerine geç kalan…
Şiir:Uğur Deniz Ülkegül - Ayak Sesleri - II şiirinden alıntı
