DÜŞÜKIRIK
her aşkta kendimi yineliyorum
ussuz başsız bir yürek
bu benimki
aşkın çiçeğini ne zaman taksam yakama
öyle hızlı koşar oluyorum ki
bana koşan durup bekliyor
susuyor telefonlar
postacı uğramıyor
aşkın gemisine aldığım davette
hep ben tayfa oluyorum
üstelik her fırtınada
yüreği yeni baştan ıslanan
acemi esmer tenli bir tayfa
açınca ben yelkenlerimi
pembeye boyanıyor bütün sular
telaşa karışıyor sabır sızlanıyorum
ellerim gül kokar oluyor
hep yeni baştan keşfediyorum
yapraklarından dağılıp
dikenlerinde pıhtılaşan kırmızısını gülün
oysa ben
her aşkta kendimi yineliyorum
bu yüzden
eskitemiyorum hiçbir duyguyu
düş kırıklığı kadar....
Sevgi Köse

Sevgi Köse

Yalanmış Aşk Sende

dermansız derde düştüm bende
soldu gençliğim bir zalim elinde
umut bağladım belki sever diye
yalanmış sevgisi yalanmış sözleri

kahrettim senin için yıllarca kendimi
anmayacağım dünde kalan maziyi
hainsin zalimsin sen ecel gibi
yalanmış sevgin yalanmış gözlerin

bir zaman peşimden koşan sen değilmiydin?
bu kalbi ben sana öldür diyemi verdim?
sevdiğim derdim sen bana çok çektirdin
yalanmış sözlerin yalanmış gözlerin

Dokunma İki Gözüm







Dokunma iki gözüm
sorma
ben kimim, adım ne, nereden geldim
kim açtı bu kahrolası çukuru yüreğimde
kimi sevdim, kime özlemim
kaç yıl sevda doldu iliklerime
kaç yıl eksildim.
tut ki, bir pınarım

suyu kesik
akamadım nazlı nehirlere tut ki
tut ki susturulmuş binlerce türkü
bastırılmış binlerce acıyım
baştanbaşa aşk ve ateş

say ki, küle gömülmüş bir sevdadan
düşleri islenmiş bir gecenin acısı damlıyor içime
hasreti yaraya dönmüş bir ayrılığın sancısı
uzun bir zaman evel
toplayıp suskularımı yüreğimden denizlere fırlattım
yalnız balıklar görsün
yalnız balıklar öpsün diye gözyaşlarımı



sorma ben kimim, yaşım kaç, adım ne
nasıl düştüm bu kahrolası kaldırım taşlarına
hangi anılar, acılar, ihanetler geçti üzerimden

düşlerime hüzünler el koydu
deli rüzgarların öfkesinde savruldu bahçelerim
güllerim bir ihanetin girdabında kavruldu
bütün sevdiklerimden ayrıyım şimdi
bütün sevenlerım kırgın
iflah olmam ben iki gözüm, iflah olmam
düşmüş içime bir kez bu sevda
bağışlamaz artık beni hiç bir hatıra

tut ki, incinmiş bir gülüşüm
gecikmiş bir düş
bir ateşin çemberinde
yarım kalmış sevinçler kanayan

tut ki, kar altında sevincim
bütün mevsimlere küsüm

kanadı kırık bir serçeyim tut ki
dağlarda koparılmış kınalı bir çiçek

ateşin zulmünü gördüm
suyun ihanetini
baştanbaşa aşk
baştanbaşa hasret
susturulmuş
milyonlarca türküyüm
gerisini ne sen sor ne ben söyleyim

dokunma iki gözüm
sorma
ben kimim, adım ne, nereden geldim
yaşamak neyin karşılığıdır, ölmek neyin
nasıl unutulur ölümsüz bir aşkın hazin öyküsü
kaç mevsim ardından gözlerimi bırakıp gitti

sorma
ben kimim, adım ne, nereden geldim
suskunum, susuzum iki gözüm
bir sarı çiçek
bir sarmaşık belki
çözer dilini yüreğimin

upuzun yolların düğümlediği
ihanetlerin kilitlediği....